බැල්මක් කළ හදිය

සිත්මල් පතුල හාරා එහි නිදන් වන
සිතුවිලි සයුර කළඹා නිති උදම් වෙන
මොහොතින් මොහොත දවසෙම මට මතක් වෙන
ඔය රුව මැකෙනු නැත මට ඇති තුරා පණ

හද ගැබ විනිවිදන් බැල්මක් කළ හදිය
ඔය ඇස් දෙකට උපමා රූපක මදිය
වියළී නතර වී තිබු පෙම්බර නදිය
ආයෙත් ගලනු ඇත සිත ඔබටම ලැදිය

සේයාරුවින් පමණක් ඔබ දැක ගන්න
හැකිමුත් නොහැක ඔබ හා දොඩමළු වන්න
වරමක් නොමැත මුදු ඇසිපිය සිපගන්න
කවුරුද පිනැති පෙම්වත ඔය අත ගන්න

සිහිනය ලෙසින් මට අහිමිව යන දෑත
වළකනු කෙලෙස පරවී යන මල් දෝත
ඔබ තව යාවී දසුනින් නොපෙනෙන ඈත
ඉවසා තනිව ඉන්නම් මේ රෑ සීත

© Enoch Mahesh Silva